W Niemczech nadal powszechną praktyką jest oddzielanie cieląt od matek wkrótce po urodzeniu i na początku hodowanie ich osobno. Dopiero po dwóch lub trzech tygodniach są one trzymane w małych grupach. W porównaniu międzynarodowym widoczne są wyraźne różnice:

Podczas gdy cielęta w Irlandii, Hiszpanii i Grecji od samego początku dorastają w grupach, cielęta w Stanach Zjednoczonych spędzają cały okres karmienia mlekiem w izolacji. W naturalnych warunkach cielęta od samego początku dorastałyby jednak w społeczności z innymi cielętami i matkami.

Podobnie jak w przypadku ludzi i innych zwierząt, pierwsza faza życia ma ogromny wpływ na dalszy rozwój. Kontakty społeczne mają pozytywny wpływ na różne aspekty zdrowia, zachowania i wydajności zwierząt. Również badania naukowe udowadniają, że cielęta hodowane w parach lub grupach odnoszą wiele wiele krótkoterminowych korzyści w porównaniu ze zwierzętami hodowanymi pojedynczo:

• Większe spożycie paszy i wody, przed i po odstawieniu.
• Lepszy dzienny przyrost.
• Mniej stresu i strachu w nowych sytuacjach.
• Lepsza tolerancja stresu podczas przenoszenia do innego pomieszczenia, odsadzania lub bolesnych zabiegów.
• Wyższe umiejętności poznawcze – Cielęta hodowane w parach uczą się szybciej i lepiej dostosowują się do zmian.

Wniosek: Cielęta wychowywane społecznie są bardziej wytrzymałe, ciekawe świata i odporne na stres.

Korzyści nie kończą się wraz z końcem okresu cielęcego. Socjalna hodowla cieląt ma również pozytywne skutki w perspektywie długoterminowej. Badania nad wpływem hodowli cieląt na ich przyszłą wydajność są długotrwałe i dlatego nie są przeprowadzane zbyt często. Jednak z dostępnych badań wynikają następujące trendy:

Społeczna hodowla cieląt jest korzystna nie tylko dla zwierząt, ale także dla gospodarstw:

• Jest bardziej wydajna pod względem pracy i miejsca niż hodowla indywidualna.
• Cielęta odporne na stres ułatwiają zarządzanie, zwłaszcza w przypadku stosowania technologii, do których zwierzęta muszą się ciągle dostosowywać (technika pojenia, roboty do karmienia, automatyczne systemy dojenia itp.).
• Przyszłe wyzwania prawne: Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zaleca, aby w miarę możliwości unikać indywidualnej hodowli.

Jest więc jasne: hodowla w parach i grupach to model przyszłościowy, łączący dobrostan zwierząt z rentownością.

Wyniki są jednoznaczne: cielęta wychowywane w warunkach społecznych rozwijają się lepiej, są mniej bojaźliwe i osiągają lepsze wyniki w późniejszym życiu. Jest to korzystne zarówno dla dobrostanu zwierząt, wydajności mlecznej, jak i dla rolników.

Każdy, kto zajmuje się hodowlą cieląt, powinien poważnie rozważyć hodowlę w parach lub grupach – badania naukowe pokazują, że wspólne dorastanie wzmacnia zwierzęta.

Aby wypełnić luki w wiedzy w tej dziedzinie, gospodarstwo Hofgut Neumühle wraz z innymi partnerami realizuje projekt „Kalbzu2t” finansowany przez BMEL (Federalne Ministerstwo Wyżywienia i Rolnictwa). Jednym z celów projektu jest porównanie różnych form hodowli (indywidualnej, w parach i w małych grupach) w ciągu pierwszych 28 dni życia oraz zbadanie ich wpływu na późniejsze wyniki jako krów mlecznych lub bydła opasowego.